Home

De wereld

Het leven is meer dan politiek alleen! Toch? Ik hou van avontuurlijke reizen en ben verzot op Latijns-Amerika. Geef mij een rugzak, een vliegticket en ik ben weg.

Ieder zijn zin, maar voor mij gaat reizen vooral om het ontdekken van andere culturen. De mentaliteit en levenswijze van mensen aan de andere kant van de wereldbol leren kennen. Het helpt ook relativeren. Politici lijken het soms te vergeten, maar ons kleine landje is allesbehalve het centrum van het heelal. Laat staan West-Vlaanderen, of Oostende.

In Vietnam zag ik met mijn eigen ogen wat de gevolgen van de Amerikaanse oorlog zijn. Dertig jaar na de feiten worden nog altijd kinderen geboren met afwijkingen ten gevolge van het droppen van Agent Orange en napalm. Ganse gebieden zijn verloren voor de landbouw, ook al omdat er nog miljoenen landmijnen verstopt liggen. Maar de veerkracht van een volk dat zoveel ellende heeft meegemaakt, verrast mij steeds opnieuw. In Cuba, bijvoorbeeld. Wat een verschil met die stoïcijnse Aziaten. Cubanen leven in een dictatuur, maar hebben het ongetwijfeld beter af dan in gelijk welk ontwikkelingsland. In Cuba sterven geen mensen van honger. De gezondheidszorg en het onderwijs zijn er voor iedereen. In Mexico, een zogezegd ‘vrij’ land, zag ik armoede die ik in Cuba nergens heb gezien.

Van het ene uiterste naar het andere. Cuba, een land met een soms tegen beter weten in uitgelaten volk. Roemenië, een land verzonken in een collectieve depressie. Tenminste, einde jaren negentig was dat toch mijn indruk. Weinig buitenlanders toen, in Boekarest. Weinig toeristische ‘highlights’, maar wat een indrukwekkende stad om te leren kennen… Trouwens, je weet wat ze zeggen: voor de reiziger is de belangrijkste attractie de toerist. Een wat pretentieuze uitspraak, vind ik, maar niet helemaal onwaar.

Dichter bij huis heb ik vooral genoten van Spanje. Een weerbarstig land, harder om te kraken dan Italië. Tapas en cava, heeft een mens meer nodig?

 



Over de reddingsactie van de Louise-Marie

webdesign PixelShape