Home

Buitenlandse operaties

Het zwaartepunt van Defensie moeten de buitenlandse operaties zijn. Het Belgisch leger moet een actor zijn die ingezet wordt in het kader van een internationale vredesstrategie. Uiteraard kan een militair antwoord nooit een oplossing zijn voor een politiek probleem. Maar soms is militaire inzet wel degelijk nodig. Groen! pleit wel zeer duidelijk voor militaire operaties met een groot humanitair nut. Bij mensenrechtenschendingen op grote schaal, zoals in Oost-Congo of Soedan, moet ook het Belgische leger zijn verantwoordelijkheid nemen. Dit gebeurt nu te weinig, onze ministers doen in die zin geen of weinig voorstellen.

Het inzetten van militairen past alleen binnen een heldere internationale strategie en een lange termijn visie op het conflict of dreiging onder VN of EU vlag. Zonder gelijkwaardige civiele inspanningen is een militaire operatie inzichtloos en onverantwoord.

Het parlement moet beslissen over de buitenlandse operaties van ons land. Er moet een sterkere parlementaire controle over lopende militaire operaties komen. Groen! wil meer openbaarheid van bestuur, tenzij die de veiligheid van onze militairen in het gedrang brengt.

Buitenlandse missies zijn duur en vaak worden de militairen aan risicoís blootgesteld. Dat is hun job, maar de operatie op zich moet dan wel zinvol zijn en de veiligheidsomstandigheden zo optimaal mogelijk. Hier ligt een taak voor de militaire leiding en de politiek.

Verder willen wij onze expertise in vredeshandhaving en ontmijning verder ontwikkelen, in plaats van afbouwen, zoals Minister De Crem doet met de Belgische ontmijners in Libanon. We verzetten ons tegen de huidige trend om alle aandacht en geld aan de operatie in Afghanistan te besteden. De gevoerde strategie in Afghanistan is niet de juiste. De militaire surge in Afghanistan zal niet tot een oplossing leiden. Wij willen de troepen daar niet van de ene dag op de andere weghalen of het land overlaten aan de Taliban. Maar er moet veel meer gebeuren op het vlak van wederopbouw en op het diplomatieke domein. Deze inspanningen kunnen dan een terugtrekking mogelijk maken. Ook de Belgische regering moet zich in deze strategiewissel inschrijven, wat tot op heden nog onvoldoende gebeurt. Samen met de collegaís in de oppositie zorgde ik voor een Afghanistandebat in het parlement. De oplossing voor Afghanistan is niet eenzijdig militair. Alle experten stellen dat er een evenwicht moet zijn tussen de civiele en militaire inspanningen.
Onze ministers hameren er in het parlement op dat ook BelgiŽ die evenwichtige strategie volgt. Ik heb de hypocrisie van deze verklaringen telkenmale benadrukt. Er is een kloof tussen woorden en de besteding van middelen. Tegenover de 109 miljoen euro militaire investeringen in BelgiŽ, staat immers een schamele 12 miljoen euro aan wederopbouw en ontwikkeling van Afghanistan. Ook na 2010 wil deze regering geen significante bijkomende humanitaire inspanning leveren. Ons land weigert zelfs financieel bij te dragen aan een belangrijk diplomatiek initiatief (Peace and Reconciliation Fund) dat gematigde taliban wil losweken en herintegreren.

En toch protesteert Minister van Defensie De Crem als ik stel dat hij vastzit aan de illusie van de militaire Ďquick fixí in Afghanistan. Bovendien is het militair engagement verlengd tot eind 2011 zonder evaluatie in het parlement en zonder dat de ministers een evaluatienota maakten en bespraken. Dat moest Minister Vanackere toegeven, toen ik in het parlement het evaluatiedocument opvroeg op basis waarvan de regering besliste om de Belgische troepen langer in Afghanistan te houden.

Wat stelt Groen voor?
Het halsoverkop terugtrekken van militairen uit Afghanistan is niet aan de orde. Dan laten we immers de Afghaanse bevolking in de steek. De huidige strategie is te eenzijdig militair en kan nooit tot succes leiden. Een forse versterking van de civiele opbouw (economie, onderwijs en infrastructuur), een politiek proces van verzoening en regionaal overleg is nodig, onder coŲrdinatie van de VN. Enkel een brede strategie maakt de terugtrekking van militairen mogelijk. BelgiŽ moet zoín strategiewissel actief bepleiten op de internationale fora.

Groen! wil dat BelgiŽ zijn prominente rol in het Congolese vredesproces blijft vervullen. Een deel van onze ontwikkelingssamenwerking gebeurt onder voorbehoud van vooruitgang op het vlak van mensenrechten, democratie en goed bestuur. Groen! pleit voor humanitaire interventies waar de bescherming van de burgerbevolking nodig is. De terugtrekking van de MONUC kan pas als de Congolese overheid zelf de veiligheid van de burgers en de rechtstaat kan garanderen en het grondgebied kan verdedigen.

Uiteindelijk erkende zelfs de Minister dat de maritieme missie Atalanta in de kusten rond SomaliŽ alleen maar aan symptoombestrijding doet en er in het vasteland geÔnvesteerd moest worden. Groen! pleit al langer dat ook andere, brede politieke actie nodig is om de oorzaken van de piraterij aan te pakken. Piraterij is ingegeven door roofvisserij van ontwikkelde landen en het ontbreken van elke staatsstructuur in SomaliŽ. Heropbouw van een staat en ontwikkelingssteun die de SomaliŽ opnieuw de kans geeft om zelfvoorzienend te worden, zijn duurzame oplossingen.

Meer info over het standpunt van Groen! op het Internationaal Beleid vindt u in ons Verkiezingsprogramma 2010.

Share/Save/Bookmark


Kamerdebat over de weigering van staatssecretaris Theo Franken om een Syrisch gezin een humanitair visum toe te kennen - 09/12/2016

webdesign PixelShape